อัตราส่วนสภาพคล่องเร็วเป็นตัวชี้วัดสภาพคล่องที่วัดว่าบริษัทสามารถชำระหนี้สินหมุนเวียนได้หรือไม่ โดยใช้เฉพาะสินทรัพย์ที่เปลี่ยนเป็นเงินสดได้เร็วที่สุด โดยจะตัดสินค้าคงคลังออก เพราะสินค้าคงคลังอาจใช้เวลานานกว่าจะเปลี่ยนเป็นเงินสดได้
อัตราส่วนสภาพคล่องเร็ว หรือที่เรียกว่า acid-test ratio คำนวณโดยนำเงินสด หลักทรัพย์ในความต้องการของตลาด และลูกหนี้การค้ามาหารด้วยหนี้สินหมุนเวียน ค่าที่สูงกว่า 1.0 บ่งชี้ว่ามีสินทรัพย์สภาพคล่องเพียงพอสำหรับชำระค่าใช้จ่ายระยะใกล้ ขณะที่ค่าต่ำกว่า 1.0 บ่งชี้ว่าอาจมีเงินไม่พอ
อัตราส่วนสภาพคล่องเร็วเป็นเวอร์ชันที่เข้มงวดกว่าของ current ratio โดย current ratio นับสินทรัพย์หมุนเวียนทั้งหมดรวมถึงสินค้าคงคลังเทียบกับหนี้สินหมุนเวียน ส่วนอัตราส่วนสภาพคล่องเร็วจะตัดสินค้าคงคลังและสินทรัพย์ที่เคลื่อนไหวช้าอื่น ๆ ออก จึงให้ภาพที่เข้มงวดยิ่งขึ้นว่าบริษัทสามารถจ่ายบิลได้หรือไม่โดยไม่ต้องขายสต็อกก่อน
บริษัทแห่งหนึ่งรายงานตัวเลข 4 รายการ:
- เงินสด: USD 20,000 - หลักทรัพย์ในความต้องการของตลาด: USD 10,000 - ลูกหนี้การค้า: USD 30,000 - หนี้สินหมุนเวียน: USD 40,000
คุณคำนวณอัตราส่วนสภาพคล่องเร็วได้ดังนี้:
อัตราส่วนสภาพคล่องเร็ว = (เงินสด + หลักทรัพย์ในความต้องการของตลาด + ลูกหนี้การค้า) √∑ หนี้สินหมุนเวียน
(USD 20,000 + USD 10,000 + USD 30,000) √∑ USD 40,000 = 1.5
บริษัทมีอัตราส่วนสภาพคล่องเร็วที่ 1.5 ซึ่งหมายความว่ามีสินทรัพย์สภาพคล่อง USD 1.50 ต่อหนี้สินหมุนเวียนทุก USD 1.00