
Patuloy na bumababa ang presyo ng langis na West Texas Intermediate (WTI) sa ikalimang magkakasunod na araw, at nakikipagkalakalan sa humigit-kumulang $85.00 kada bariles sa sesyon ng kalakalan sa Asya ngayong Huwebes. Bumaba ang mga presyo ng krudo habang nananatiling walang pag-usad ang negosasyon ng Estados Unidos (US) at Iran, bagaman kasalukuyang iniiwasan ng magkabilang panig ang higit pang paglala ng labanan.

Habang iginigiit ng Washington na dapat kabilang ang mga usaping nuklear sa anumang paunang pag-uusap na naglalayong wakasan ang kanilang digmaan, tinanggihan ng isang mataas na opisyal ng seguridad ng Iran ang mahalagang kondisyong ito. Sinabi niyang hindi papayagan ng Tehran na mailabas ng bansa kahit isang atomo ng pinayamang materyal nitong nuklear. Muli ring iginiit ng Iran na dapat alisin ng US ang mga parusa nito at wakasan ang pagharang ng hukbong-dagat bago muling mabuksan ang Kipot ng Hormuz.
Tumaas nang malaki noong Oktubre ang produksiyon ng krudo ng OPEC+, na binubuo ng Organization of the Petroleum Exporting Countries at mga kaalyado tulad ng Russia. Ayon sa buwanang ulat ng OPEC na inilabas noong Miyerkules, nakapagprodyus ang alyansa ng 41.23 milyong bariles kada araw noong Oktubre. Katumbas ito ng pagtaas na humigit-kumulang 2.04 milyong bariles kada araw mula noong Setyembre, na pangunahing dulot ng matinding pagtaas ng produksiyon sa Saudi Arabia.
Nagbabala ang mga analista ng Rabobank na nananatiling lubhang hindi tiyak ang kalagayang heopolitikal na nakaaapekto sa langis. Ayon sa kanila, “kung ipagpapalagay na nakamit ito noong nakaraang katapusan ng linggo, kung kailan ipinahihiwatig ng iba pang ulat na ilang sandali na lamang ay magsasagawa na sana ng pag-atake ang US, nangangahulugan itong maaari pa ring magkaroon ng karagdagang labanan pagsapit ng kalagitnaan hanggang katapusan ng Nobyembre, kung kailan nasa rehiyon na ang ikatlong barkong pandigma ng US na may dalang mga sasakyang panghimpapawid.” Inilarawan nila ang posibleng takdang panahong ito at ang pagdami ng mga kagamitang militar ng US bilang “isang nakababahalang ulat,” na nagbibigay-diin na hindi pa maaaring isantabi ng mga merkado ang panganib ng muling paglala ng tensiyon sa pagitan ng US at Iran.
Ang langis na WTI ay isang uri ng krudong ibinebenta sa mga pandaigdigang merkado. Ang WTI ay nangangahulugang West Texas Intermediate, isa sa tatlong pangunahing uri ng krudo kasama ang Brent at Dubai Crude. Tinatawag ding “magaan” at “matamis” ang WTI dahil sa medyo mababang relatibong densidad at nilalamang asupre nito, ayon sa pagkakasunod. Itinuturing itong de-kalidad na langis na madaling pinuhin. Nagmumula ito sa Estados Unidos at ipinamamahagi sa pamamagitan ng sentro sa Cushing, na tinatawag na “Sangandaan ng mga Tubo ng Langis sa Mundo”. Nagsisilbi itong pamantayang batayan sa merkado ng langis, at madalas banggitin sa mga balita ang presyo ng WTI.
Tulad ng lahat ng ari-arian, suplay at demand ang mga pangunahing salik na nakaaapekto sa presyo ng langis na WTI. Kaya naman, ang paglago ng pandaigdigang ekonomiya ay maaaring magpataas ng demand, samantalang kabaligtaran ang maaaring mangyari kapag mahina ang paglago nito. Maaaring makagambala sa suplay at makaapekto sa mga presyo ang kawalang-katatagan sa politika, mga digmaan, at mga parusa. Isa pang mahalagang salik sa presyo ang mga desisyon ng OPEC, isang pangkat ng mga pangunahing bansang prodyuser ng langis. Nakaiimpluwensiya ang halaga ng dolyar ng US sa presyo ng krudong WTI dahil pangunahing ginagamit ang dolyar ng US sa pangangalakal ng langis. Dahil dito, maaaring maging mas abot-kaya ang langis kapag humina ang dolyar ng US, at kabaligtaran naman kapag lumakas ito.
Nakaaapekto sa presyo ng langis na WTI ang mga lingguhang ulat sa imbentaryo ng langis na inilalathala ng American Petroleum Institute (API) at ng Energy Information Agency (EIA). Sumasalamin ang mga pagbabago sa imbentaryo sa pabago-bagong suplay at demand. Kung nagpapakita ang datos ng pagbaba ng imbentaryo, maaari itong magpahiwatig ng pagtaas ng demand, na nagtutulak pataas sa presyo ng langis. Maaaring magpahiwatig ng mas malaking suplay ang mas mataas na imbentaryo, na nagtutulak pababa sa mga presyo. Inilalathala tuwing Martes ang ulat ng API at sa kasunod na araw naman ang sa EIA. Karaniwang magkahawig ang kanilang mga resulta: sa 75% ng mga pagkakataon, hindi lalampas sa 1% ang agwat ng mga ito. Itinuturing na mas maaasahan ang datos ng EIA dahil isa itong ahensiya ng pamahalaan.
Ang OPEC (Organization of the Petroleum Exporting Countries) ay isang pangkat ng 12 bansang prodyuser ng langis na sama-samang nagtatakda ng mga kota sa produksiyon para sa mga kasaping bansa sa mga pulong na ginaganap dalawang beses sa isang taon. Madalas makaapekto sa mga presyo ng langis na WTI ang kanilang mga desisyon. Kapag nagpasya ang OPEC na babaan ang mga kota, maaari nitong higpitan ang suplay at itulak pataas ang mga presyo ng langis. Kapag dinagdagan naman ng OPEC ang produksiyon, kabaligtaran ang epekto. Tumutukoy ang OPEC+ sa mas malawak na pangkat na kinabibilangan ng sampung karagdagang bansang hindi kasapi ng OPEC, na pinakakilala rito ang Russia.