
Nahihirapan ang pares na GBP/USD na palawigin ang bahagyang pag-angat nito sa sesyon sa Asya lampas sa gitnang bahagi ng saklaw na 1.3300, bagaman nananatili ito sa itaas ng pinakamababang antas sa loob ng isa at kalahating linggo na naabot noong nakaraang araw.

Pinananatili ng dolyar ng US (USD) ang mga natamo nito noong nakaraang araw kasunod ng mataas na datos ng implasyon sa mga presyo ng mamimili sa US, sa gitna ng posibilidad na magtaas ang Federal Reserve (Fed) ng US ng malaking 50 batayang puntos (bps) sa interes sa Disyembre. Gayunman, nililimitahan ng pag-asa sa diplomasya sa pagitan ng US at Iran ang pag-angat ng dolyar bilang ligtas na kanlungang asset. Bukod dito, nagsisilbing suporta sa pares na GBP/USD ang pananaw ng Bank of England (BoE) na pabor sa mas mahigpit na patakaran.
Sa teknikal na pananaw, napanatili ng mga presyo sa spot market ang antas ng suporta sa 200-period Simple Moving Average (SMA) sa 4 na oras na tsart at nananatiling bahagyang positibo ang panandaliang direksiyon sa itaas ng ilang antas ng Fibonacci retracement. Ipinahihiwatig ng kalagayang ito na may umiiral na demand matapos ang kamakailang pag-urong mula sa lokal na rurok na 1.3506. Gayunman, nananatiling mahina ang mga panukat ng momentum, kaya kailangang mag-ingat ang mga umaasa sa pagtaas ng GBP/USD.
Sa katunayan, malapit sa 38 ang Relative Strength Index, habang bahagyang negatibo at pumapatag ang Moving Average Convergence Divergence (MACD). Ipinahihiwatig nito na kulang sa matibay na kumpiyansa ang mga mamimili at maaaring maging unti-unti ang pag-angat. Samantala, ang unang antas ng resistensiya ay nasa 38.2% Fibonacci retracement sa 1.3365, bago ang 23.6% retracement sa 1.3419, habang nananatiling pangunahing target ng mga umaasa sa pagtaas ang lokal na rurok na 1.3506.
Sa panig ng pagbaba, ang pinakamalapit na suporta ay nasa 50.0% retracement sa 1.3322, na sinusundan ng 200-period SMA sa 1.3314. Ang malinaw na paglagos pababa sa mga antas na ito ay maglalagay sa mas mabababang suporta ng Fibonacci sa 1.3279 at 1.3217 sa panganib na masubok, habang nagsisilbing mas malayong pundasyong suporta ang 1.3138.
(Isinulat ang teknikal na pagsusuri sa artikulong ito sa tulong ng isang kasangkapang AI. Alamin pa.)
Ang Federal Reserve (Fed) ang nagtatakda ng patakarang pananalapi sa US. May dalawang mandato ang Fed: tiyakin ang katatagan ng presyo at itaguyod ang ganap na empleyo. Pangunahing kasangkapan nito sa pagkamit ng mga layuning ito ang pagsasaayos ng mga antas ng interes. Kapag masyadong mabilis ang pagtaas ng mga presyo at lampas sa target ng Fed na 2% ang implasyon, itinataas nito ang interes, na nagpapataas sa gastos sa pangungutang sa buong ekonomiya. Nagdudulot ito ng mas malakas na dolyar ng US (USD) dahil nagiging mas kaakit-akit ang US para sa mga pandaigdigang mamumuhunan na paglagakan ng kanilang pera. Kapag bumaba sa 2% ang implasyon o masyadong mataas ang antas ng kawalan ng trabaho, maaaring magbaba ng interes ang Fed upang hikayatin ang pangungutang, na nagpapahina sa dolyar.
Nagdaraos ang Federal Reserve (Fed) ng walong pulong tungkol sa patakaran bawat taon, kung saan sinusuri ng Federal Open Market Committee (FOMC) ang kalagayan ng ekonomiya at gumagawa ng mga desisyon sa patakarang pananalapi. Labindalawang opisyal ng Fed ang dumadalo sa FOMC: ang pitong miyembro ng Lupon ng mga Gobernador, ang pangulo ng Federal Reserve Bank of New York, at apat sa natitirang labing-isang pangulo ng mga panrehiyong Reserve Bank, na halinhinang nanunungkulan sa loob ng isang taon.
Sa matitinding sitwasyon, maaaring gumamit ang Federal Reserve ng patakarang tinatawag na quantitative easing (QE), o malawakang pagpapaluwag sa suplay ng salapi. Ang QE ay prosesong ginagamit ng Fed upang lubos na palakihin ang daloy ng pautang sa isang sistemang pinansiyal na hindi na maayos na gumagana. Isa itong di-karaniwang hakbang sa patakaran na ginagamit sa panahon ng krisis o kapag napakababa ng implasyon. Ito ang naging pangunahing kasangkapan ng Fed noong Malawakang Krisis Pinansiyal noong 2008. Sa ilalim nito, nag-iimprenta ang Fed ng mas maraming dolyar at ginagamit ang mga ito upang bumili ng mga de-kalidad na bono mula sa mga institusyong pinansiyal. Karaniwang nagpapahina sa dolyar ng US ang QE.
Ang quantitative tightening (QT), o malawakang paghihigpit sa suplay ng salapi, ay kabaligtarang proseso ng QE. Sa ilalim nito, humihinto ang Federal Reserve sa pagbili ng mga bono mula sa mga institusyong pinansiyal at hindi nito muling ipinupuhunan sa pagbili ng mga bagong bono ang prinsipal na natatanggap mula sa mga hawak nitong bono na sumasapit sa takdang pagbabayad. Karaniwan itong positibo para sa halaga ng dolyar ng US.