
Mahina ang yen ng Japan (JPY) laban sa dolyar ng US (USD) sa pangangalakal sa Miyerkules, habang nananatili ang pares na USD/JPY malapit sa pinakamataas nitong antas sa halos pitong linggo na nasa bandang 159.00. Nagpapakita ng lakas ang pares habang nangingibabaw ang dolyar ng US dahil sa pangambang maaaring magpatupad ang Federal Reserve (Fed) ng mas malaking pagtataas sa antas ng interes sa pulong sa Disyembre.

Sa oras ng pagsulat, ang US Dollar Index (DXY), na sumusukat sa halaga ng dolyar ng US laban sa anim na pangunahing salapi, ay nangangalakal nang mas mataas ng 0.1% sa bandang 102.32.
Sinimulan nang isama ng mga pamilihang pinansyal sa pagpepresyo ang pagtataas ng Fed ng antas ng interes nang 50 batayang puntos (bps) sa pulong sa Disyembre, matapos mas mabilis na lumakas ang mga presyur sa implasyon sa Estados Unidos (US) noong Oktubre.
Di-inaasahang taas ng implasyon sa US, lalong nagpapahirap sa pagpapasya ng Fed sa patakaran
Ayon sa mga ekonomista ng Rabobank, “mas mataas kaysa inaasahan ang datos ng CPI ng US kahapon: 0.4% ang pangkalahatang pagtaas kumpara sa nakaraang buwan, laban sa pinagkaisahang pagtataya na 0.3%, at 0.3% ang batayang pagtaas laban sa inaasahan ng merkado na 0.2%.” Binibigyang-diin nito ang panibagong dagok sa pananaw na patuloy na bumabagal ang implasyon.
Binigyang-diin ng Rabobank ang sinabi ni “Goolsbee, isang bumobotong opisyal ng Fed na karaniwang pabor sa mas maluwag na patakaran: ‘Isa na naman itong nakababahalang ulat, halos nakakabahala nang husto. Umaasa kaming makakakita ng pag-usad.’” Sa halip na patuloy na paghupa, tinukoy ng Rabobank ang “pagbilis ng implasyon sa mga bilihin sa grocery at pagkain, patuloy na presyur sa mga presyo ng pabahay at tirahan, at ang nahuling paglipat ng epekto ng mga naunang biglaang pagtaas ng presyo ng enerhiya sa pangangalagang medikal, mga kasangkapan at kagamitang pambahay, at iba pang pang-araw-araw na gastusin.” Lahat ng ito ay nagpapatibay sa mga pangambang nananatiling malalim ang pagkakaugat ng mga batayang presyur sa presyo.
Sa Japan naman, hinihintay ng mga mamumuhunan ang datos ng Indeks ng Presyo ng Prodyuser (PPI) para sa Oktubre, na nakatakdang ilabas sa Huwebes. Tinatayang tumaas nang 0.3% kumpara sa nakaraang buwan (MoM) ang mga presyo sa antas ng prodyuser sa Japan, matapos bumaba sa kaparehong bilis noong Setyembre.

Sa pang-araw-araw na tsart, nangangalakal ang USD/JPY sa 158.88, malapit sa pinakamataas na antas ng saklaw ng konsolidasyon na tumagal nang halos pitong linggo. Nananatiling pabor sa pagtaas ang panandaliang direksiyon ng pares dahil ang kasalukuyang presyo nito ay nasa itaas pa rin ng 20-araw na Exponential Moving Average (EMA) na 158.10. Patuloy na umaangat ang pares palayo sa nagbabagong antas na iyon ng suporta, at tumataas sa positibong teritoryo ang Relative Strength Index (RSI) na nasa 57.38. Ipinahihiwatig nito na kontrolado pa rin ng mga mamimili ang merkado nang hindi pa lumilitaw na labis ang itinaas nito.
Sa panig ng pagbaba, makikita ang paunang suporta sa 20-araw na EMA na 158.10. Ang muling pagsasara ng presyo sa ibaba nito sa katapusan ng araw ay magpapahiwatig ng paghina ng puwersang nagtutulak sa pagtaas at ng mas malalim na pagwawasto patungo sa ibabang hangganan ng saklaw ng konsolidasyon malapit sa 156.00. Sa panig ng pagtaas, papasok ang pares sa panibagong yugto ng pag-angat kung malinaw nitong malalampasan ang 159.00. Ang mahahalagang antas ng resistensiya ay 160.00 at ang pinakamataas na antas noong Setyembre na 160.39.
(Isinulat ang teknikal na pagsusuri sa artikulong ito sa tulong ng isang kasangkapang gumagamit ng AI. Alamin pa.)
Ang Federal Reserve (Fed) ang nagtatakda ng patakarang pananalapi sa US. May dalawang mandato ang Fed: panatilihing matatag ang mga presyo at itaguyod ang ganap na empleyo. Pangunahing kasangkapan nito sa pagkamit ng mga layuning ito ang pagsasaayos ng mga antas ng interes. Kapag masyadong mabilis ang pagtaas ng mga presyo at lumampas ang implasyon sa target ng Fed na 2%, itinataas nito ang mga antas ng interes, kaya tumataas ang mga gastos sa pangungutang sa buong ekonomiya. Nagdudulot ito ng paglakas ng dolyar ng US (USD) dahil nagiging mas kaakit-akit ang US bilang paglalagakan ng pera ng mga pandaigdigang mamumuhunan. Kapag bumaba sa mas mababa sa 2% ang implasyon o masyadong mataas ang antas ng kawalan ng trabaho, maaaring ibaba ng Fed ang mga antas ng interes upang hikayatin ang pangungutang, na nagpapahina sa dolyar ng US.
Nagdaraos ang Federal Reserve (Fed) ng walong pulong sa patakaran bawat taon, kung saan sinusuri ng Federal Open Market Committee (FOMC) ang mga kalagayang pang-ekonomiya at nagpapasya tungkol sa patakarang pananalapi. Dinadaluhan ang FOMC ng labindalawang opisyal ng Fed: ang pitong miyembro ng Lupon ng mga Gobernador, ang pangulo ng Federal Reserve Bank of New York, at apat sa natitirang labing-isang pangulo ng mga panrehiyong Reserve Bank, na salit-salitang naglilingkod sa loob ng isang taong termino.
Sa matitinding sitwasyon, maaaring gumamit ang Federal Reserve ng patakarang tinatawag na malawakang pagpapaluwag ng pananalapi (Quantitative Easing o QE). Ang QE ay ang proseso kung saan lubhang pinapataas ng Fed ang daloy ng kredito sa isang sistemang pinansyal na hindi maayos na umaandar. Isa itong di-karaniwang hakbang sa patakaran na ginagamit sa panahon ng krisis o kapag napakababa ng implasyon. Ito ang pangunahing kasangkapang pinili ng Fed noong Malawakang Krisis Pinansyal noong 2008. Sa prosesong ito, nag-iimprenta ang Fed ng mas maraming dolyar at ginagamit ang mga ito upang bumili ng mga de-kalidad na bono mula sa mga institusyong pinansyal. Karaniwang pinahihina ng QE ang dolyar ng US.
Ang malawakang paghihigpit ng pananalapi (Quantitative Tightening o QT) ay ang kabaligtarang proseso ng QE. Sa prosesong ito, humihinto ang Federal Reserve sa pagbili ng mga bono mula sa mga institusyong pinansyal at hindi nito muling ipinupuhunan sa pagbili ng mga bagong bono ang prinsipal na natatanggap mula sa mga hawak nitong bono na sumapit na sa takdang pagbabayad. Karaniwan itong nakabubuti sa halaga ng dolyar ng US.